LULÚ LACRUÁ: TODA PARA VOSTEDE
 |
Aurelita vendéndolle o leite da veciña, no tempo libre. |
Vimos tratar hoxe dun personaxe histórico que, por descoñecido
ainda non recibeo as honras que se merece. Trátase de "Aurelia
da Pena Cotovade", natural do lugar de Mederretes, pertenecente
a parroquia costeira de Porto Piollo.
Naceo Aurelia, alá no ano 1.910, nunha humilde
familia de ferreiros, era a maior de 31 irmáns, dos cales finaran 17
ó nacer.
Desde mói nova, tuvo que apandar coas tarefas máis duras,
facía as labores da casa -a sua nai estaba enferma do peito- e
axudaba logo ó Pai xá maior, no pequeno taller. A pesares deso,
sobrábanlle folgos a moza pra ir bailar as romarias, onde acadou sona de bulideira, quente de cascos,
flexible de costas, e digamos, ... mói liberal de conducta.
Según o seu própio diário, do que só se conservan
fragmentos: Nunha soia noite de San Xoán, fixo homes a vinteseis
rapaces da veciña aldea de Tiribás.
Este xeito ledo de vela vida, causoulle enfrentamentos non só ca
pacata e conservadora sociedade da época, se non tamén coa
sua familia, sobre todo dispois de ser coñecida na bisbarra como
"Aurelita Cha-Cha-Chá"
Indignada por tanta hipocresía e
desagradecemento, fugouse co mineiro asturiano "Bomango",
así alcumado por ter feito a mili na Guinea. En Oviedo collea a
Guerra Civil, de onde fuxe nun "bou" cara a Francia, xá ca
evidencia da derrota a vista.
Aurelita pondo a ponto os cuartos traseiros, previo a actuación.
Tras moitos abatares, introduciuse no
mundo do espectáculo na Francia ocupada polas tropas xermanas.
Triunfa no "Moulín Rux", co seu número "Lulú Lacruá: Toda para Vostede".
Os xerarcas
nazis, oubean e bufan coma carneiros no famoso número da
"Gualquíria", -que con unha suxerente danza, curara a
melancolía autodestructiva de Sigfrido-.
Frecuentou as mais
altas alcobas do exército nazi, pero ninguén
sabía, que estaba a traballar para os "Servicios Secretos Aliados".
Según as últimas investigacións do historiador
inglés "Jhon W. Sinclaire": "a sua actuación foi decisiva,
para evitar que os alemáns voasen Paris, antes da súa toma polas
Forzas Aliadas".
Informada da inminente chegada das tropas aliadas,
invitou a cear ó "Xeral en Xefe das Forzas de Ocupación",
que non puido resistir o asedio da nosa paisana; e trás vinteseis
horas continuadas de encarnizado combate, capitulou. Cando se
recuperou, Paris xá caera en máns aliadas e capitulou por segunda
vez sen poder dar a tráxica orden.
 |
Aurelita Chachachá disfrazada de Lulú LaCruá. |
Esta acción foille recoñecida
co outorgamento da medalla especial de "Honra da Súa Maxestade
Rectora do Sempre Benefactor e Excelso Império Británico".
Pasou os seus últimos dias vivindo baixo nome suposto "Doris
Wheights", nunha aldea mineira de Gales do Sur (Nova Zelanda).
Calquera que recorra o barrio Latino en Paris, poderá atopar, antes da intersección da Rua Montmartre e a Praza Charles de Gaulle, unha
humilde calexiña co nome de "Aurelia da Pena".
Unha vez mais os nosos heroes fillos-as de Breogán, sempiternos loitadores pola libertad, son esquecidos na sua propia Terra.
iViva Aurelita Cha-Cha-Chá!
por Lelo D'a Pena
Fonte:
Publicado no “Falabarato” Nº 16, de Maio de 1995, no apartado de "Galería de Personaxes Históricos Esquecidos".
