ÉTIENNE DA BOÉTIE (1530-1563) “Non hai política, sen coñecemento do cidadán”, podería ser o corolario da breve obra de "Da Boétie", que constatando as inclinacións humanas, tece con desenvolvemento esta trama, incluíndo a teima polo poder e a paixón pola autoridade, xunto coas debilidades que abocan á subordinación. Aprende dos seus predecesores pensadores, a vislumbrar os cálculos do tirano e os síntomas, no que se manifesta esa liberdade secuestrada e pouco a pouco subxugada. Etienne mostra agudeza, negando, por principio, calquera dignidade ou atributo o tirano, expoñendo que o tirano, so pode exercer o seu dominio si quenes son tiranizados o desexan. Si o cidadán sirve, e que foi criado como servo. Axuda a entender que a loita contra o autoritarismo, non depende das declaracións bélicas ou das ameazas de revolución, senón de acoutar a disipación ou a indiferenza política, que se adiviñan como os auténticos males da república. Pasarei agora a un punto que, ao meu ver...

Nado en Montreal no 1960, Chester Brown publicou a súa primeira tira ós doce anos nun periódico local, e antes de cumprir os vinte trasladouse a Toronto co propósito de profesionalizarse na súa paisón que o catapultaría como unha das personalidades máis novedosas do cómic independente. No 1983, autoedita o minicomic “Yummy Fur”, que sería o previo a editar a súa novela gráfica “O Paiaso Feliz”, que acadaría varios premios internacionais, e as lembranzas autobiográficas co título de “O Playboy” e “Nunca me gustaches”. Outros traballos notables son a biografía do líder rebelde canadense do século XIX “Louis Riel”, ou as súas rotundas reflexións sobre a prostitución, baseadas en experiencias reais, recollidas no libro “Pagando por Elo”. De personalidade introvertida pero impúdico no seu discurso, Chester Brown logrou converterse nunha das voces máis poderosas e influentes con que conta hoxe o mundo do cómic para adultos. “SON MARÍA DE BETAÑA E MARÍA MADALENA, A MESMA PERSOA?” Non pod...

Esta é unha obra que representa un cambio de paradigma, a diferencia dos autores clásicos, para Etienne non hai tiranía benéfica. Tampouco se fai ilusións, pois é consciente, de que só uns poucos teñen a carraxe suficiente, para querer ser libres e para recoñecerse como tales. Na súa profética "psicoloxía da servidume", combina dous vectores que, un pouco máis tarde, estarán condenados a diverxer: liberdade e igualdade . Porque, si somos libres, non é posible que «a natureza puxera a alguén en "servidume", poñéndonos a todos en compañía». Alén desta condición ontolóxica, Étienne denuncia a perda da apaixoada defensa da liberdade, que constituía a mellor vacina fronte a quen busca usurpala. Os Reis Asirios, e despois deles os Medos, so aparecían en público o máis tarde posible, ao anoitecer, para que o pobo xulgase que eles tiñan algo de sobrehumano, aludindo así as xentes propensas ao devaneo e amigas de imaxinar aquilo que non ven claramente. Foi así que as n...

ICONOSÓFICA O Nacemento de Venus (en italiano, La Nascita di Venere - 1482-85) é un cadro realizado polo pintor renacentista Sandro Botticelli (1445-510), unha das obras cume do mestre florentino e do Quattrocento italiano. Está executado ó temple sobre lenzo e mide 278,5 cm. de ancho por 172,5 cm de alto. Está exposto na Galería Uffizi, en Florencia. Este cadro foi no seu tempo unha obra revolucionaria por canto presentaba sen tapuxos un nu feminino non xustificado por ningún compoñente relixioso, así como un tema mitolóxico procedente da cultura clásica grecorromana anterior o cristianismo, o que supuña a plena aceptación -o menos por parte das elites culturais- do novo humanismo renacentista alonxado do escurantismo medieval. A súa interpretación iconográfica vincúlase ca Academia Platónica Florentina, un círculo intelectual patrocinado poa familia Médici que se cultivou tanto no terreo da filosofía como da literatura e a arte. O significado da obra está relacionado pois co neopla...

QUINO O “Discurso sobre a Servidume Voluntaria” ou “O Contra Ún”, é unha breve requisitoria de 18 páxinas contra o absolutismo, que sorprende pola súa erudición e solidez, xa que quen o escribiu, só tiña 18 anos de idade. Cando Michel de Montaigne leeu esta obra, inmediatamente quixo coñecer ó autor. De este encontro, nace unha amizade, que remata coa temprana morte de La Boétie. Hai tres especies de tiranos. Refírome aos malos príncipes. Chegan uns ao poder por elección do pobo, chegan outros pola forza das armas, e outros sucedendo aos da súa raza. Dignos de lamentación, son os que naceron coa canga ao pescozo. Deben ser desculpados e perdoados, pois, nunca tendo visto sequera a sombra da liberdade e ninguén lla teña mostrado, non saben como é de malo seren escravos. Hai países en que o Sol aparece de modo distinto a como estamos habituados: despois de brillar durante seis meses seguidos, quedan mergullados na escuridade, e non os visita en medio ano; se os que naceron durante...