Publicacións

XARINGUEIRA - XARXA - SARXA : SALVIA (cast.)

Imaxe
Se dispós de salvia na túa horta ou xardín estarás beneficiando ás abellas veciñas. As flores azul violáceas distribúense formando unha espiga e son moi ricas en néctar. É unha beleza observalas con detalle: son cápsulas perfectamente deseñadas para que a abella se pouse nelas, e, mentres penetra no seu interior, os estames deixan o pole no seu lombo. Unha enxeñería evolutiva perfecta. O seu nome é unha declaración de intencións, deriva do latín “salvare”. No século XIV, entre os médicos da Escola de Salermo, preguntábanse extranados: “Por qué morre a persoa que ten sarxa no xardín?”; resolvendo coa razón: “Por que ningunha herba do xardín é o bastante forte contra a morte”. A sarxa non da a inmortalidade, pero permite vivir con saúde o tempo que podamos pasar sobre a terra. Pedanio Dioscórides O SABER DAS PLANTAS Na Galiza temos indicios do uso de plantas alucinóxenas da familia das Solanáceas (tomates, berenxenas, pementos, chiles, …) a finais do Neolítico, polo análise do soport...

CATALINA DE ERAUSO, A MONXA ALFÉREZ (II/III)

Imaxe
Catalina nin foi monxa, nin madureceu muller. Cando fuxiu da clausura conventual con quince anos aínda era noviza. Cunha excelente formación humanística e de xestión persoal, moi superior á formación media a esa idade, da sociedade de calquera tempo. Dominaba o latín, vasco e castelán, lido e escrito, ca particularidade de que a humillación redutora educativa da muller, non foi exercida directamente polos seus pais, senón polas monxas, as “médiums” de Deus na Terra e o apoio dunha tia tamén monxa. Pronto decatouse de que socialmente era máis importante a superstición da credencia en Deus, que a propia realidade. A determinación de transformarse en home, "no home máis bizarro da historia humana", foi coa dignidade de superar o efecto castrante de que lle asignaran un papel de monxa de por vida, e poder experimentar a vida, sen as limitacións asociadas a muller. Xunto a brutal realidade colonizadora, que establecía as reglas deste xogo macabro, fixo que madurecera como hom...

INFORME PETRAS

Imaxe
No ano 1995 James Petras (Boston-EUA, 17 xaneiro 1937) -sociólogo da Universidade de Binghamton de Nova Iork, especialista en estudios sobre a relación entre economía, política e benestar social, colaborador de Noam Chomsky-, que após de seis meses de estancia como convidado polo Centro Superior de Investigacións Científicas (CSIC) do goberno de España -contratado para elaborar unha investigación xeral e sustentada sobre o efecto do proceso de modernización política e económica, desenrrolado no país na etapa do goberno de Felipe González e coñecer as súas tendencias-, se dispuña a deixar Barcelona. Este significativo membro do tribunal Russell dos Dereitos Humanos (fundado por Bertrand Russell e Jean Paul Sartre), no seu despacho do CSIC, comentaba a Óscar Fontrodona en que empregou o seu semestre español: “Estou rematando un estudo da aberta xeracional do país (España) entre os traballadores xoves e os seus páis (etapa tardo-franquista e socialista). O máis grave aquí é o terror qu...