AMOR

Galaxia do Amor.

A COMPLEXIDADE DO AMOR

Así como a alegría se pode considerar unha emoción sen complicacións, o amor é, probablemente, a emoción máis complexa que existe. Tanto é así que algúns autores dudan de que sea unha emoción básica. De feito non está en moitas das clasificacións. Esta complexidade é debida, en gran medida, a que hai unha única verba para refirirnos a moitos tipos e formas de amor.

A FUNCIÓN DO AMOR

A función do amor é aumentar as probabilidades de permanencia da especie. Neste senso ten que ver, loxicamente, coa reproducción. Hai un longo proceso para asegurar a reproducción, que pode incluir a atracción erótica, o enamoramento, a atracción sexual, o compromiso, a maternidade e paternidade, a convivencia, a educación dos fillos, etc. Según en qué aspecto fixemos a atención, teremos distintas formas de entender o amor.

AS RÉMORAS DO AMOR

As emocións asociadas o amor poden ser extremadamente poderosas, chegando con frecuencia a ser irresistibles. Neste senso non hai dúvida de que o enamoramento é unha emoción, coas respostas fisiolóxicas propias das emocións fortes, que chegan incluso a facer sofrer a persoa enamorada. Pero, esto é amor?. Probablemente, referímonos o “amor” como outra cousa distinta do “enamoramento” ou a “atracción erótica”.

A INTELIXENCIA EMOCIONAL

A intelixencia emocional consiste en gran medida en poñer intelixencia (razón, cognición) as emocións. Esto ten unha gran aplicación o amor. Teríamos que desenrrolar un “amor intelixente” que poida proporcionar benestar a humanidade e evitar as pasións (amor paisoal) e esaxeracións que poden causar tantos problemas.

Din que obras son amores e non boas razóns. O amor faise presente na acción polo benestar da outra persoa. Na familia e en calquera convivencia fanse inevitables os conflictos que xeran emocións contrarias ó amor. Neses momentos fai falta moita regulación emocional e mente clara para continuar construindo o benestar da outra persoa.

Nas situacións de conflicto, nas que o sentimento amoroso pode estar ausente, tamén se pode falar de amor?. Fixémonos en que fomos pasando da emoción a razón. Na definición do *amor, hai máis regulación emocional e razoamento que de emoción espontánea strictu sensu. Pero esta é a complexidade do amor, sobre a cal queda moito por aprender e por facer. Por eso proponse como unha *galaxia en expansión.

Parte superior do Universo Emocional.

EDUCANDO NO AMOR

Na educación formal foise introducindo a educación sexual, e está moi ben. Si analizamos os contidos acostuman a ser a anatomía sexual, reproducción, métodos anticonceptivos, prevención de embarazos non planificados e prevención do sida.

Pero o amor acostuma a estar ausente da formación. Aprender a amar, aprender no amor e aprender do amor, son todavía unha asinatura pendente.

Na educación emocional, dende os primeiros anos da vida na familia e ó longo da educación infantil, primaria, secundaria e na formación continua o longo da vida teriase que introducir os coñecementos que a investigación centífica ten aportado sobre o amor nun amplo senso. Non podemos supor que as persoas nacen con cencia infusa sobre o amor. Se non educamos no amor, se non creamos contextos que posibiliten aprender a amar, estamos sacrificando un aspecto moi importante da educación dunha persoa.

AMOR NO PROSOCIAL

A educación prosocial ten como finalidade desenrrolar comportamentos prosociais, que son aqueles nos que se realizan accións en favor de outras persoas sen agardar nada a cambio. Curiosamente, esto pode ser unha gran fonte de satisfacción emocional. Educación prosocial e educación emocional se poden considerar como aspectos dun mesmo fenómeno encamiñado ó desenrrolo da persoalidade integral. Ambos son unha vía prometedora para aprender a amar.

Parte inferior do Universo Emocional.

--------------------------------------------------------------------------------

*AMOR: Amor é a emoción esperimentada por unha persoa hacia outra. Maniféstase en desear a súa compaña, alegrarse co que é bon para ela e sofrer cando ela sofre. É o afecto que sentimos pola outra persoa, grupo, animal, cousa ou idea. Vivir o amor implica participar activamente na construcción activa do benestar do ser amado. Neste senso o amor combina a ternura coa razón para a acción (emoción, cognición e comportamento).

*GALAXIA: As galaxias das emocións, son agrupacións masivas de fenómenos afectivos, e son as estructuras máis grandes nas que se aglutinan as emocións.

O universo está formado por galaxias e estímase que hai uns 100.000 millóns de galaxias no universo, a mesma cantidad de neuronas que temos no cerebro. Esta curiosa coincidencia numérica, fai propor un paralelismo entre o universo cósmico e o universo das emocións que se procesan no cerebro.

As galaxias poden ser:
a) Galaxias Espirais, o 75% das galaxias do universo son de este tipo, tamén no universo das emocións a maioría son de este tipo. O centro está ocupado pola emoción básica e esta da nome a galaxia. Algunhas de este tipo son: “medo, ira, tristura, ledicia, amor e felicidade”;
b) Galaxias Espirais Barradas, tamén se considera materia interestelar que se expande por todo o universo. Exemplo de este tipo é a “sorpresa”, que tamén se presenta nas demais galaxias;
c) Galaxias Elípticas, exemplos desta son as “emocións sociais” ou as “emocións estéticas”. Están presentes en todas as galaxias pola característica estética: non é o mesmo unha tristura real, que unha tristura provocada por unha obra (literatura, teatro, cine, ópera, etc.);
d) Galaxias Irregulares, non se axustan a ningunha forma das anteriores, normalmente son pequenas e conteñen un alto porcentaxe de materia interestelar. Calcúlase que supoñen o 5% das galaxias do universo. No universo das emocións, pódense considerar galaxias de este tipo “o asco e a ansiedade

Fonte:

"Universo de Emocións" de Rafael Bisquerra, prologado por Eduard Punset- universodeemociones.com