Pepe Miñóns, o primeiro pola direita, con maletín e gafas, na factoría baleeira de Caneliñas (Cee). DE FISTERRA A BARCELONA, POLA VOLTA DE RIO XANEIRO Copia fidel dunha carta recibida en Rìo de Xaneiro e datada en Fisterra o 19 de Xaneiro do 1937, que pudo sair de Galiza agachada no seo dunha muller. Trátase de persoas honradas e dinas de fé, cuios nomes non se din por ter alá familia que pudera ser ouxeto de represalia. Querido irmán: Como fai tanto tempo que non sei nada de ti, teño medo que che pasara algún mal, n’estes tempos en que todo esta revolto. Saberás que, desde o mes de xullo do ano anterior, que houbo un levantamento de tropas na Coruña contra o Goberno, en toda Galiza reina o mais espantoso medo, porque se fusila e persigue a todos cantos tiñan ideas ou compromisos esquerdistas. E polo que toca a este Partido de Corcubión, asusta o que pasa meu irmán, pois a todos os amigos de don Pepe Miñóns, persoa tan boa e amante dos probes, que non fixeron nada malo, zoupan n...

Entre os xarróns do pórtico de entrada, con forma de óbalo (piñón) ten o gravado dunha espadaña. A fachada sufriu modificacións e reaxustes, como o asentamento dunha espadaña no piñón. Os máis decisivos cambios que se producen, datan do século XIX, cando se lle engadiu o pórtico, de gusto neoclásico, con xarróns por remate. Sobre o arco do pórtico esquerdo leese: “1817. OID ESTOS SEPULCROS: UN DIOS JUZGA Y EN ETERNAS MORADAS PREMIA O PENA. AY DEL QUE IMPÍO LA MEDIDA LLENA" No piar dereito: “SE EDIFICO POR EL AYUNTAMIENTO DEL AÑO COLÉRICO DE 1865" Este pórtico substituíu, según Oviedo Arce, ó “fermoso nártex, que estivo a vista, ate mediados do XIX”. Este "nártex" e o rosetón que conserva, son de unha reforma feita no século XV. Quedámonos coas ganas, de coñecer a descrición de este “fermoso nártex” por parte de Oviedo Arce, algún día e sen buscalo, daremos con ela. Recreación do tímpano de Sta. María a Nova nunha porta con nártex, e como podería ser orixin...

Xermán Vidal Barreiro con Xosé María Vázquez Ulloa , na porta do Concello. Xosé María Vázquez Ulloa promotor da constitución da "Irmandade Galeguista de Noia" en novembro de 1930, xunto ós mestres Mariano Pérez Gómez, Castor Outeiro, Ramón Creo Vilas, Xoán Pérez P., Xoán Leiceaga S., Cesareo Eire S., Xoán López P., Blas Agra Cadarso, Álvaro Das Casas, Luís Vilanova G. e Pedro Sáez Pichel. 1931 12 de Abril: Celebración eleccións municipais nos catro distritos de Noia : Noia, Barro, Roo e Obre. Correspondendo 7 concellais ó distrito de Noia, e 4 por cada un dos restantes. Un total de 19 concellais, nunha masa electoral de 12.387 habitantes, aínda que as mulleres non tiñan dereito ó voto. Esta discriminación solucionariase nas seguintes eleccións, celebradas no ano 33. Santiago Peiteado Valls , tiña unha sastrería en Cantón 33, Presidente da Xunta Republicana Provisional. Na celebración das actividades do Primeiro Aniversario da República o 14 de Abril de 1932, Santiago Pei...

Grabado da época, cedido pola família do «Nejro Antonio» (dase a casualidade de que tanto en Cuba como en Galicia o 95% da cidadanía son "todos primos" no senso xeneralóxico do termo) , onde podemos apreciar ó noso singular paisano, cun exemplar do seu "periódico libertario", intres antes de botarse as quenllas. Antonio Silva Baiakú, mais coñecido polo "Nejro Antonio", era fillo de Ramiro Silva natural de Portodosal (Estremende), e Ubanda Baiakú princesa *Ioruba que fora adquirida como esclava, polo que logo seria o seu marido en Camagüei (Cuba), no ano 1.812. Ramiro Silva, home de letras -quedáralle a deber a "tododiós" na aldea-, era dono dunha plantación de cana de azucre en Camagüei (Cuba). Alí namorouse da escrava Isaura (nome cristianizado de Ubanda) e concedeulle a liberdade. Tiveron un fillo, e Ramiro adicouse a ele en corpo e alma, mandandoo a estudar ós mellores colexios europeos da época. Antonio herdara da súa Nai o porte altivo e ...

«O PESADELO DE RASKÓLNICOV» Raskólnikov permaneceu no hospital o resto da Coresma e ata despois da Pascua de Resurrección. Convalecente xa, lembrou os soños que tivera cando estaba con febre e deliraba. Na súa enfermidade, soñara que o mundo enteiro, estaba condenado a unha "praga mortífera e descoñecida", que dende Asia avanzaba cara a Europa. Todos tiñan que morrer, agás un pequeño número de elixidos. Apareceran unhas triquinas dun tipo novo, "seres microscópicos" que se introducían no corpo dos seres humanos. Mais tales seres, eran espíritos dotados de intelixencia e vontade. A xente que os recibía dentro de si volvíase enseguida endemoñada e tola. Pero, nunca antes os homes, se consideraran tan lúcidos e tan seguros, de estaren en posesión da verdade como os apestados. Ata entón, nunca tiveran tanta confianza na infalibilidade das súas sentenzas, na firmeza das súas conclusións científicas, das súas conviccións morais e relixiosas. Aldeas enteiras, cidades ...

A máxima aspiración do Foro nesta época, era ofrecer algunha actuación, si era de música Jazz, sublime, complacía máis que o beneficio pecuniario. NANI GARCÍA TRIO & ROBERTO SOMOZA O Foro ofertaba todo xogo de mesa que había no mercado, ca aviesa intención de convocar a máis cafés a vender. Entre os xogos un, edición limitada que sacara o comic "O Víbora", ambientado nun barrio de putas, con figuriñas de chulos, polis, putas, testaferros, ..., que retirei antes de que desapareceran tódalas figuras. Si fora público, tamén jodería algunha, eran moi chulis. Tamén dispuña dun "revisteiro" con cuotas para actualizar as revistas. Algún, só estaba interesado no "Playboy", pero había variedade, o que non había era vagar nelas. Naquel tempo, resucitaran en Madrid a cabeceira do periódico "El Sol" de antes da "longa noite de pedra", e acompañaba diariamente cun libriño de autores clásicos e do momento, incluso chinos ou xaponeses. Estaban ...