Co discurso IX complétase o “Discurso contra a Servidume Voluntaria” que Etienne Da Boétie (1530-1563) escribe en 1548 ós dezaoito anos de idade. Contemporáneo de Montaigne, este quedou sorprendido da ousadía e calidade do autor, así o aseguraba no prefacio da súa publicación 25 anos despois. O discurso tamén se coñece como «O Contra Un», porque o tirano que desarraiga a sociedade da terra, da liberdade, destrúe a amizade e desterra o pluralismo, saqueando as fronteiras, acadando os redutos da intimidade humana: «É difícil crer que haxa algo de público, neste goberno no que todo é de un» , afirma Etienne. Parecendo así, que a “rex pública (o ben común)”, é suplantada pola pretensión particular, subxectiva, de quen se arroga ser dono da representación da cidadanía. Esta defensa do goberno das leis, que alcanza a mesma conclusión a que chegou Platón, cando as circunstancias o obrigaron a renunciar a práctica da utopía, convén que non caia no esquecemento. A verdade é que o tirano nin...

Miguel de Cervantes Saavedra (Alcalá de Henares 1547- Madrid 1616) tamén coñecido polo “Manco de Lepanto”, por participar nesta batalla entre a forza naval otomana e a Liga Santa, coa victoria da Liga Santa, onde Cervantes foi ferido no peito e nun nervio da man esquerda, perdendo o uso dela. As imáxenes que podemos ver de Cervantes, non foron feitas ningunha delas en vida do autor, algunha está baseada na descripción que fai de si mesmo no prólogo de Novelas Exemplares (1613). SÉQUITO MORTUORIO DE GRISÓSTOMO, CURIOSAMENTE ENTRE ELES DON QUIXOTE CURIOSO. Comeza o Capítulo XIV do primeiro libro de Don Quixote, co recitado da “Canción Desesperada de Grisóstomo” por Vivalvo, que ía no grupo de Don Quixote e outros pastores que asistían curiosos ó enterro do pastor Grisóstomo que morreu de pena e desamor de Marcela. Por deseo póstumo de Grisóstomo, a súa tumba será no mesmo lugar onde declarou o seu amor a Marcela e esta o desenganou e desdeñou, así o aseguraba o seu amigo Ambrosio q...

Álvaro Das Casas coa indumentaria de Ultreia, 1932. ULTREIA “ Ultreia ” é un saúdo entre pelengríns que fan o Camiño de Santiago. Verba recollida no Códice Calixtinus do século XII , onde aparece, entre outras partes, na parte musical do apéndice II, na coñecida “Canción dos pelengríns flamencos” ou “Canto de Ultreia”, imno ou canto dos pelengríns a Santiago: Oh Sinor Santiago! / Bon Sinor Santiago! / Eultreia! Euseia! / Protéxenos, Deus!. Tiña o significado de “Imos alá”, “Vaia adiante”, “Date presa, sigue adiante”, completando o saúdo ca resposta de “et suseia!” co significado de “e máis alá” ou “ate o alén”, no que a procura do destino transcende a vida. XEIRAS As “ Xeiras ”, verba que os ultreias empregaban para referirse as súas excursións e viaxes de traballo. Facían investigacións científicas, e os participantes anotaban as súas dúbidas e observacións nun diario de actuacións, que nalgúns casos foron publicados na revista “NÓS”. CRONOLOXÍA 1930 - 27 de Abril: no local ...

“Citizens Warning on Overshoot and Collapse (Advertencia Cidadán sobre a Extralimitación e o Colapso)” , foi lanzado recentemente pola The Real Green New Deal Project conxuntamente cos autores do libro «Bright Green Lies (Brilantes trolas verdes)». Coa autoría principal de Megan Seibert e apoiado como cidadáns iniciais William Rees, Ron McCormick e Alice Friedemann (por parte do Real GND) e Derrick Jensen, Max Wilbert e Lierre Keith como autores do citado libro, e gracias a tradución de Manuel Casal Lodeiro do Instituto Resiliencia , revisada por Jorge Riechmann. Esta advertencia, está aberta a asinar por calquera cidadán preocupada polo futuro da humanidade e a súa relación co medio natural, por medio dun formulario de Google ou mediante un correo electrónico a los responsables del Real GND. ADVERTENCIA A OS CIDADÁNS ACERCA DA EXTRALIMITACIÓN E DO COLAPSO Nesta penúltima hora da Humanidade e o Planeta, denunciamos que o que se está vendendo ó mundo encol da viraxe climática, é ...